انحصارطلبی به قیمت رژه روی اعصاب مردم/ صداوسیمایی که به خودش هم رحم نمی‌کند!

شبکه ۳ تلویزیون بار دیگر و مثل همیشه، روی اعصاب بینندگان رژه رفت تا دوست‌داران فوتبال و کشتی به یک اندازه دلخور و عصبی شوند.

از آغاز دهه ۷۰ شمسی شبکه سه با شعار شبکه جوان شروع به فعالیت کرد. تا آن زمان تلویزیون فقط شبکه اول و دوم را داشت و همان‌طور که در شعار صداوسیما مشخص بود، از ابتدا بنا بر این بود که این شبکه قشر جوان را به خود جذب و با توجه به اکثریت جمعیت جوان، به طور طبیعی پربیننده‌ترین شبکه تلویزیون شود.

در تمام دنیا جوانان علاقه زیادی به سینما و فوتبال دارند. بنابراین از همان روز اول وظیفه پخش مسابقات ورزشی و سریال‌های پربیننده -یا لااقل آن‌ها که مسئولان فکر می‌کردند قرار است پربیننده شود- به شبکه ۳ محول شد. تا دو دهه کار به همین روال جلو رفت تا این‌که حجم پخش زنده مسابقات ورزشی آن‌قدر زیاد شد که مسئولان تلویزیون و خود شبکه ۳ احساس به داشتن نیروی کمکی کردند.

شبکه ۳ اقدام به تاسیس شبکه ورزش کرد که در مواقع همزمانی، رقابت‌های ورزشی را پوشش دهد. اما با وجود این فلسفه، به یک دلیل کاملا مشخص شبکه ۳ حاضر نشد و نمی‌شود حتی درصد اندکی از بینندگان خود را به زیرمجموعه و حقوق‌بگیر خودش -یعنی شبکه ورزش- محول کند!

سازمان صداوسیما همواره منکر ریزش بیننده بوده ولی درعمل همیشه نگران این موضوع است، حتی اگر این بیننده فقط کانال را عوض کند! در کشور ما طبق قانون اساسی، تلویزیون یک رسانه انحصاری و در اختیار حاکمیت است و هیچ‌کس حق ندارد رقیبی برای تلویزیون بتراشد. حتی با گسترش اینترنت هم می‌بینیم که پلتفرم‌های فعال در فضای مجازی، زیرمجموعه ساترا شدند و این نهاد نیز به تلویزیون واگذار شد. تصور کنید که رقیب یک ورزشکار قرار است از حریفش دستور بگیرد، سرنوشت آن رقابت به نظر شما از ابتدا مشخص نیست؟

در سال‌های اخیر و هر زمان که رویدادهای همزمان ورزشی در داخل و خارج کشور برگزار شده، شبکه ۳ با ابداع روش دو قاب، ثابت کرده که حاضر به از دست دادن هیچ کدام نیست؛ حتی به زیرمجموعه خودش یعنی شبکه ورزش که اساسا برای چنین روزهایی متولد شد!

حالا دیگر به همه ثابت شده که شبکه ۳ به عنوان پربیننده‌ترین شبکه، ویترین صداوسیمای ماست اما از ترس ازدست‌ندادن انحصار ترجیح می‌دهد تصاویر را دو قاب برود اما به شبکه ورزش ندهد. نکته اینجاست که رقابت باید مهم باشد که تلویزیون پخش کند، اتفاقی که شاید سالی به تعداد کمتر از انگشتان دو دست بیفتد و تکرار می‌کنیم که برای چنین مواقعی شبکه ورزش تاسیس شد!

امروز مسابقه ملوان و پرسپولیس در انزلی، برای بسیاری از فوتبال‌دوستان مهم بود و همزمان شد با رقابت‌های کشتی در زاگرب که مثل فوتبال، رشته‌ای پرطرفدار در ایران است. اما همه می‌دانند که تعداد فوتبال‌دوستان قابل مقایسه با سایر رشته‌ها نیست؛ شاید ۹۰ به ۱۰ بینندگان فوتبال را ترجیح بدهند و باز شبکه ۳ حاضر به از دست دادن همان ۱۰ درصد مخاطب کشتی‌دوست هم نشد!

در رقابت‌های داخلی معمولا برگزارکنندگان کمتر اجازه تداخل می‌دهند اما گاه مثل امروز کشتی در کرواسی و فشردگی تقویم لیگ برتر باعث همزمانی می‌شود و شبکه ۳ همان کاری را کرد که همیشه می‌کند؛ کاری که همواره مردم به عنوان مخاطبان، منتقد آن بودند ولی نظرشان برای کسی مهم نیست! امروز نه کشتی‌دوستان چیزی از کشتی فهمیدند و نه فوتبال‌دوستان از فوتبال لذت بردند.

اینجا را بخوانید: استقلال – شمس آذر؛ یک ساعت تاخیر به خاطر ورزشگاه، فوتبال و خواست دو تیم بود یا یا تلویزیون و کشتی؟