آروان خبر/حسین مرعشی گفت: ایران پس از انقلاب گرفتار نوعی غرور انقلابی کاذب شد و این مسئله ساده ای نیست. ما تصور می کردیم چون انقلاب کرده ایم و یک دیکتاتوری را از تخت پادشاهی پایین آورده ایم و حکومت را به دست منتخبان مردم سپرده ایم، به چه دلیل فکر می کردیم که این کار بی نظیری است که در جهان انجام داده ایم و باید آن را صادر کنیم؟
به گزارش آروان خبر، حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران، در بخشی از گفت وگوی خود در «کافه خبر» آروان خبر، با اشاره به مخالفت طیف سیاسی تندرو با مذاکره با آمریکا بیان کرد: من بعید می دانم این افراد حتی به اندازه ای مسئولیت پذیر باشند که اگر قدرت هم در اختیارشان قرار بگیرد، بتوانند کشور را حفظ کنند. این رفتارها از چند عامل ناشی می شود. یکی از آن ها غرور است. البته غرور همیشه منفی نیست. گاهی غرور بر واقعیت های توان نظامی، قدرت اقتصادی و جایگاه کشور تکیه دارد. وقتی کشوری قدرتمند است و مسئولان آن در بالاترین سطوح، توانایی و اقتدار دارند، احساس غرور می تواند بر واقعیت استوار باشد.
وی بیان کرد: اما گاهی غرور بر توهم تکیه می کند. ایران پس از انقلاب گرفتار نوعی غرور انقلابی کاذب شد و این مسئله ساده ای نیست. ما تصور می کردیم چون انقلاب کرده ایم و یک دیکتاتوری را از تخت پادشاهی پایین آورده ایم و حکومت را به دست منتخبان مردم سپرده ایم، به چه دلیل فکر می کردیم که این کار بی نظیری است که در جهان انجام داده ایم و باید آن را صادر کنیم؟ درحالی که انقلاب های متعددی در جهان رخ داده بود. آیا در کشورهای مختلف، انقلاب های چپ و کمونیستی اتفاق نیفتاده بود؟ آیا تنها ما بودیم که حکومتی مستبد را سرنگون کردیم؟
این فعال سیاسی اصلاح طلب با بیان اینکه با چه منطقی تصور می کردیم ایران تنها حدود یک درصد از خشکی های زمین و یک درصد جمعیت مسئول نجات جهان است؟ گفت: این غرور از کجا آمد؟ همین مسئله در سیاست داخلی نیز دیده می شود. وقتی یک جریان سیاسی پیروز می شود، تصور می کند می تواند هر کاری که دلش می خواهد انجام دهد؛ اما چنین نیست. اگر مردم ببینند یک جریان سیاسی هر کاری می خواهد انجام می دهد و به هیچ کس پاسخ گو نیست، به تدریج از آن فاصله می گیرند و از اطرافش پراکنده می شوند. عامل دیگر، جهل است. ترکیب غرور و جهل باعث می شود افراد به راحتی اتهام بزنند، به جایگاه دیگران خدشه وارد کنند و به مقامات کشور، از جمله رئیس جمهور، توهین کنند. این رفتارها حاصل ترکیب غرور و جهل است.
وی افزود: البته چنین پدیده هایی در همه جوامع وجود دارند. در هر جامعه ای ممکن است عده ای بسیار تندرو باشند و خود را پیشتاز بدانند. اما مسئله این است که اداره کشور باید در اختیار عقلای کشور و خردمندان باشد؛ کسانی که صبر و شرح صدر دارند. مسئولان عالی رتبه کشور باید این نابسامانی ها و ناهنجاری ها را بشنوند، اما در نهایت تصمیم بگیرند. نمی توان به دلیل ترس از اینکه در خیابان چه حرفی درباره یک مسئول زده می شود، تصمیم گیری کرد و کشور را نمی توان وارد مهلکه کرد.