مصدق زنگنه کورکی – آروان خبر//این نخستین بار نیست که لیلاز در حوزه‌ای خارج از تخصص خود اظهارنظر می‌کند. او که خود را «تحلیلگر اقتصادی» معرفی می‌کند، در حوزه تاریخ نه پژوهشگری شناخته‌شده است و نه آثار تاریخی قابل استنادی دارد. اما نکته قابل تأمل‌تر، لحن او در قبال سلسله زندیه در مقایسه با سلسله قاجار است. در مصاحبه ای که به اظهارات او واکنش نشان داده شده است ، گویا لیلاز درصدد «تطهیر» چهره آقا محمدخان قاجار بوده است. اگر این تحلیل درست باشد، آنگاه اظهارات او درباره کریم‌خان زند را باید نه یک نقد تاریخی بی‌طرفانه، که یک موضع‌گیری ایدئولوژیک دانست؛ کوششی برای کوچک‌نمایی یک چهره ملی به‌بهای بزرگ‌نمایی چهره‌ای دیگر.
سعید لیلاز حق دارد که کریم‌خان زند را نقد کند. اما حق ندارد هویت یک قوم را به سخره بگیرد. حق دارد که تحلیل اقتصادی ارائه دهد. اما حق ندارد تاریخ را به میدان تسویه‌حساب‌های شخصی و سیاسی خود تبدیل کند. کریم‌خان زند، با تمام محدودیت‌ها و خطاهایش، یکی از معدود فرمانروایان تاریخ ایران است که نامش با عدالت، آبادانی و احترام به مردم گره خورده است. کسی که این حقیقت را انکار می‌کند، یا تاریخ نمی‌داند، یا تاریخ را به بازی گرفته است. در هر دو صورت، شایسته نیست که به‌عنوان «تحلیلگر» در رسانه‌های عمومی حضور داشته باشد. لیلاز باید بداند که تاریخ را با فحش نمی‌نویسند؛ و اگر کسی تاریخ را با فحش بنویسد، نامش نه در کنار وکیل‌الرعایا، که در کنار کسانی ثبت می‌شود که صدایشان در غبار تاریخ گم شده است.