تیم ملی برای دومین بار یک مسابقه دوستانه درون اردویی برگزار کرد؛ البته اینبار با پخش مستقیم و مهمانان ویژه.
امروز چهارشنبه، ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ تیم ملی برای دومین بار یک مسابقه درون اردویی را در ورزشگاه دستگردی برگزار کرد. مسابقهای که قطعاً از چندین جلسه تمرین، برای آمادگی بازیکنان بهتر است و در شرایطی که نمیتوانیم بازی تدارکاتی با تیمهای خارجی برگزار کنیم و در حالی که فوتبال ایران در تعطیلی مطلق به سر میبرد و حریفان تدارکاتی تیم ملی -در آستانه جام جهانی- بازی تدارکاتی با ایران را لغو کردهاند، به قول قدیمیها حکم کاچی را دارد که بهتر از هیچی است!
از اتفاقاتی که در حاشیه و متن این بازی افتاد، بگذریم. اینکه بازی پخش مستقیم بود و وی ای آر هم داشت و مثل بازی قبلی تیم ملی در زمین شماره چند کمپی در آنتالیا -که صندلی گذاشتند تا رئیس فیفا و سفیر ایران از کنار زمین شاهد مسابقه باشند- این بازی هم مهمانانی سیاسی و غیره داشت، هم عبور میکنیم. البته که نتیجه هم اصلاً مهم نیست و محک خوردن تیم ملی، بازیکنان و جواب نقشههای کادر فنی در تاکتیکهای مختلف و سیستمهای بازی، مهم است.
اما نکته جالب اینجاست که قبلا برای بازی های درون تیمی، حتی خبرنگار هم راه نمی دادند اما الان خیلی با افتخار مهمان هم دعوت می کنند!
اینجا اصلاً به نتیجه و برنده و بازنده کاری نداریم. به اینکه چه کسانی گلهای تیم ملی را زدند و چه کسانی فیکس بودند و چه سیستم هایی امتحان شد و حاصل تعویض ها چه بود نیز، کاری نداریم. فقط میماند یک نکته ظریف و کوچک، اینکه بخاطر طارمی و سایر لژیونرهای غایب هم که شده، لطفاً این مسابقه را به حساب بازی و گل ملی و سایر رکوردهای رسمی نگذارید!
در همین ارتباط: تجاوز زشت به آمار؛ لااقل از پسوند ملی خجالت بکشید
Δ