آروان خبر//عزتالله بهرامی در توضیح ضرورت ایجاد بازارچههای محلی میگوید: «مسجدسلیمان شهری است که از دانشگاه تا بیبییان و بازار تمبی همچون نواری طولانی امتداد یافته و همین ساختار خطی، زندگی روزمره مردم را تحتتأثیر قرار داده است.» او ادامه میدهد: «در شهری با این گستردگی، مردم برای سادهترین خریدها ناچارند مسافتهای طولانی طی کنند. […]
آروان خبر//عزتالله بهرامی در توضیح ضرورت ایجاد بازارچههای محلی میگوید: «مسجدسلیمان شهری است که از دانشگاه تا بیبییان و بازار تمبی همچون نواری طولانی امتداد یافته و همین ساختار خطی، زندگی روزمره مردم را تحتتأثیر قرار داده است.» او ادامه میدهد: «در شهری با این گستردگی، مردم برای سادهترین خریدها ناچارند مسافتهای طولانی طی کنند. این یک هزینه پنهان است؛ هم از جیب مردم میرود، هم از توان مدیریت شهری.»
به گزارش پایگاه خبری آروان خبر ،به باور او، ایجاد بازارچههای محلی میتواند این هزینه پنهان را کاهش دهد و خریدهای روزمره را به درون محلهها منتقل کند؛ اقدامی که هم کیفیت زندگی را بالا میبرد و هم فشار ترافیکی و خدماتی را از مرکز شهر برمیدارد.
بهرامی بیکاری را «زخم قدیمی و باز» مسجدسلیمان میداند و توضیح میدهد: «وقتی بخش بزرگی از جامعه بیکار است، هر فضایی که بتواند حتی چند ده شغل خرد ایجاد کند، برای شهر یک فرصت حیاتی است. بازارچهها دقیقاً همین کار را میکنند؛ بدون نیاز به سرمایهگذاری سنگین.» او معتقد است این فضاها میتوانند محل فعالیت زنان سرپرست خانوار، تولیدکنندگان خانگی، کشاورزان محلی و دستفروشان ساماندهیشده باشند؛ گروههایی که معمولاً در حاشیه اقتصاد رسمی قرار میگیرند.
این کارشناس خدمات اجتماعی با اشاره به محدودیت منابع مالی شهرداری میگوید: «شهرداری مسجدسلیمان برای اداره شهر به درآمد پایدار نیاز دارد. بازارچهها میتوانند چنین درآمدی ایجاد کنند؛ از اجاره غرفهها گرفته تا خدمات جانبی. مهمتر اینکه هزینههای نظارت و برخورد با دستفروشان پراکنده را هم کاهش میدهند.» به گفته او، انتقال خریدهای روزمره به محلهها بار ترافیکی مرکز شهر را کم میکند و این کاهش تردد، هزینههای نگهداری معابر و مدیریت شهری را بهطور محسوسی پایین میآورد.
بهرامی در ادامه، ساماندهی دستفروشان را یکی از مزیتهای مهم این طرح میداند: «دستفروشی در مسجدسلیمان یک واقعیت اجتماعی است. برخورد قهری جواب نداده و نخواهد داد. بازارچهها بهترین راه برای تبدیل این فعالیتها به شغل رسمی و قابل نظارت هستند؛ هم درآمد مردم پایدار میشود، هم چهره شهر آرامتر و منظمتر.»
او در بخش دیگری از گفتوگو به جنبه فرهنگی و اجتماعی بازارچهها اشاره میکند: «بازارچه فقط محل خرید نیست؛ یک نقطه تجمع است. محلههایی مثل پشت برج، کاروانسراکلگه یا چشمهعلی هویت تاریخی دارند. بازارچهها میتوانند این هویت را دوباره زنده کنند و فضاهای رهاشده را به مرکز زندگی محله تبدیل کنند.» به باور او، احیای چنین فضاهایی امنیت اجتماعی را افزایش میدهد و حس تعلق محلهای را تقویت میکند.
بهرامی در پایان تأکید میکند: «بازارچههای محلی برای مسجدسلیمان یک پروژه لوکس نیست؛ یک نیاز فوری است. شهری با این ساختار طولانی، بیکاری گسترده و فاصله زیاد محلات از مرکز، دقیقاً به چنین فضاهایی احتیاج دارد. اگر درست طراحی و مدیریت شوند، هم مردم سود میبرند، هم شهرداری، هم اقتصاد محلی.»
Δ