آروان خبر ـ ساسان اشکش //اقدامی که ایوب سلطانی برای آغاز فصل تازه کاوشهای تپه کلگهزرین انجام داده، فقط یک خبر اداری نیست؛ بیشتر شبیه بیدار کردن بخشی از تاریخ فراموششده مسجدسلیمان است. تپهای که قدمتش به هزاره سوم پیش از میلاد میرسد و در سده دوم پیش از میلاد به اوج اهمیت آیینی خود […]
آروان خبر ـ ساسان اشکش //اقدامی که ایوب سلطانی برای آغاز فصل تازه کاوشهای تپه کلگهزرین انجام داده، فقط یک خبر اداری نیست؛ بیشتر شبیه بیدار کردن بخشی از تاریخ فراموششده مسجدسلیمان است. تپهای که قدمتش به هزاره سوم پیش از میلاد میرسد و در سده دوم پیش از میلاد به اوج اهمیت آیینی خود رسیده، سالها زیر خاک، فرسایش و بیتوجهی مانده بود. کلگهزرین با آن نقشبرجسته آیینیاش—که یکی از مهمترین نشانههای حضور الیماییها در زاگرس است—در سال ۱۳۶۴ ثبت ملی شد، اما ثبت ملی هیچوقت به معنای حفاظت واقعی نبود. این محوطه بیشتر از آنکه دیده شود، آرامآرام فراموش میشد.
در چنین وضعیتی، ورود سلطانی به موضوع کلگهزرین، بیشتر از یک وظیفه اداری است؛ او عملاً دارد نگاه شهر را به گذشتهاش تغییر میدهد. سالها بود که هر فرونشست، هر ترک و هر حفاری غیرمجاز، بخشی از تاریخ این تپه را میبلعید و هیچکس هم پاسخگو نبود. اما حالا با پیگیری او، کلگهزرین دوباره به اولویت تبدیل شده؛ نه در حد حرف، بلکه در قالب یک کاوش واقعی، با هدف خواناسازی، نجاتبخشی و بازگرداندن این محوطه به جایگاه شایستهاش.
طرح پارک–موزهای که سلطانی در کنار تپه دنبال میکند، شاید در ظاهر یک پروژه عمرانی باشد، اما در واقع یک تغییر نگاه است. او میخواهد کلگهزرین فقط یک «محوطه تاریخی» نباشد؛ تبدیل شود به یک فضای عمومی زنده، جایی که مردم شهر بتوانند تاریخ چند هزارسالهشان را لمس کنند، نه فقط دربارهاش بشنوند. مسجدسلیمان سالهاست که هویت خود را فقط با نفت تعریف کرده، اما این شهر ریشههایی بسیار عمیقتر دارد؛ ریشههایی که اگر دیده شوند، میتوانند تصویر تازهای از آینده شهر بسازند.
البته این مسیر ساده نیست. کلگهزرین آزمونی است برای اینکه ببینیم مدیریت محلی چقدر توان دارد ظرفیتهای بالقوه را به نتیجه واقعی تبدیل کند. مسجدسلیمان پروژه نیمهتمام کم ندیده؛ اما اگر این بار کاوشها با تداوم، بودجه پایدار و تیم تخصصی همراه شود، میتواند آغاز یک روند جدید باشد. سلطانی اکنون در موقعیتی قرار گرفته که میتواند یک الگوی تازه از مدیریت میراث فرهنگی در شهر بسازد؛ الگویی که بر پایه اقدام، پیگیری و نگاه بلندمدت شکل میگیرد.
در نهایت، کلگهزرین فقط یک تپه باستانی نیست؛ آینهای است که نشان میدهد مسجدسلیمان چگونه با گذشته خودش رفتار میکند. اقدام اخیر ایوب سلطانی نشان داده که اگر اراده و پیگیری وجود داشته باشد، حتی محوطهای که سالها زیر خاک و فراموشی مانده، میتواند دوباره زنده شود و به سرمایهای برای آینده تبدیل گردد. حالا نگاهها به این پروژه دوخته شده تا ببینند این حرکت ادامه پیدا میکند یا نه؛ اما یک چیز روشن است: سلطانی با این تصمیم، نخستین گام جدی را برای بازگرداندن تاریخ مسجدسلیمان به متن زندگی مردم برداشته است.
Δ