استقلال خوزستان بی‌خانه؛ مسئولان خوزستان پاسخ دهند!

غلامرضا جلیلی‌نیا – آروان خبر//اینکه تیمی با نام «استقلال خوزستان» در لیگ برتر فوتبال کشور حضور داشته باشد، اما نتواند مسابقات خانگی خود را در خوزستان برگزار کند، دیگر یک مشکل ساده ورزشی نیست؛ بلکه نشانه‌ای روشن از ضعف مدیریت، بی‌برنامگی و کم‌توجهی به ظرفیت‌های ورزشی استان است.
استقلال خوزستان در حالی فصل جدید را آغاز کرده که همچنان مشکل ورزشگاه غدیر اهواز پابرجاست و طبق گزارش‌های منتشرشده، این تیم برای دو دیدار ابتدایی خود ناچار به میزبانی در تهران شده است.
سؤال افکار عمومی از مسئولان خوزستانی این است: چرا استانی با این همه ظرفیت اقتصادی، صنعتی و ورزشی، حتی از تأمین یک ورزشگاه استاندارد برای نماینده خود در لیگ برتر عاجز است؟
ماجرا زمانی تلخ‌تر می‌شود که بدانیم مشکل چمن غدیر از ماه‌ها قبل مشخص بوده است. حتی پیش از آغاز فصل، درباره کیفیت زمین و زمان آماده‌سازی آن هشدار داده شد، اما ظاهراً برنامه‌ریزی جدی و به‌موقعی برای حل مشکل صورت نگرفت.
این وضعیت فقط به معنای از دست رفتن «حق میزبانی» نیست. بازی در خانه برای هر تیم یک امتیاز مهم است؛ حضور هواداران، درآمد بلیت‌فروشی، فضای روانی ورزشگاه و حمایت تماشاگران بخشی از سرمایه یک باشگاه محسوب می‌شود. وقتی تیم خوزستانی مجبور می‌شود کیلومترها دورتر از خانه خود از رقیب پذیرایی کند، طبیعی است که بخش مهمی از این مزیت از بین برود.
مسئولان استان باید پاسخ دهند؛ چرا این مشکل یک‌بار برای همیشه حل نمی‌شود؟
استانداری، اداره‌کل ورزش و جوانان، مسئولان شهری و متولیان ورزش خوزستان نمی‌توانند هر فصل با وعده «به‌زودی ورزشگاه آماده می‌شود» از کنار این مسئله عبور کنند. هوادار خوزستانی حق دارد بداند بودجه، امکانات و فرصت‌هایی که برای آماده‌سازی ورزشگاه‌ها اختصاص می‌یابد دقیقاً کجا هزینه می‌شود و چرا نتیجه آن هنوز یک ورزشگاه آماده برای میزبانی نیست.
از سوی دیگر، مدیریت وهیات مدیره فعلی باشگاه استقلال خوزستان نیز باید درباره برنامه‌ریزی خود برای تأمین زمین مسابقات و پیگیری‌های انجام‌شده پاسخگو باشد. مسئولیت فقط متوجه دستگاه‌های دولتی نیست؛ اما سهم اصلی متوجه مدیرانی است که باید از ماه‌ها قبل برای چنین روزی برنامه‌ریزی می‌کردند.
خوزستان نباید فقط کارخانه و نفت و گاز داشته باشد؛ خوزستان باید ورزشگاه استاندارد، تیم قدرتمند و هوادارانی داشته باشد که بتوانند تیم شهر و استان خود را در خانه تشویق کنند.
اگر مسئولان استان برای حل یک مشکل مشخص و قابل پیش‌بینی مانند آماده‌سازی ورزشگاه غدیر برنامه ندارند، چگونه می‌توان از آنان انتظار داشت پروژه‌های بزرگ‌تر توسعه ورزش خوزستان را مدیریت کنند؟
استقلال خوزستان «تیم بیگانه» با این استان نیست؛ نام خوزستان را در بالاترین سطح فوتبال ایران نمایندگی می‌کند. بنابراین خانه‌به‌دوش شدن این تیم، فقط مشکل یک باشگاه نیست؛ آینه‌ای از وضعیت مدیریت ورزش در خوزستان است.
امروز وقت وعده دادن نیست؛ وقت پاسخگویی است.
مسئولان خوزستان باید روشن و شفاف بگویند: استقلال خوزستان چه زمانی واقعاً به خانه خود بازمی‌گردد؟