تئاتر کودک فراتر از سرگرمی، دریچه‌ای رو به رشد فکری و عاطفی نسل آینده

منبع خبر: رویش زاگرس

آروان خبر/امید نظری، مدیر مؤسسه هنری تئاتر جوان جنوب، در گفت وگو با پایگاه خبری آروان خبر با تأکید بر جایگاه بنیادین هنر نمایشی در تربیت نسل نو، تئاتر کودک را فراتر از یک سرگرمی ساده و ابزاری مؤثر برای شکل گیری تفکر، خلاقیت و هوش هیجانی کودکان دانست.نظری در همین رابطه اظهار کرد که تئاتر کودک را نمی توان صرفاً وسیله ای برای پر کردن اوقات فراغت یا سرگرم کردن کودکان تلقی کرد، چرا که کودک در سالن تئاتر با جهانی زنده و پویا روبه رو می شود؛ فضایی که در آن داستان، تصویر، صدا، حرکت و احساس درهم می آمیزند تا فرصتی بی نظیر برای تجربه زیسته و تفکر عمیق به مخاطب خردسال ارائه دهند و همین ویژگی منحصربه فرد، تئاتر را به یکی از کارآمدترین ارکان فرهنگی در پرورش ابعاد فکری و عاطفی کودکان تبدیل کرده است.

این هنرمند مسجدسلیمانی با اشاره به ابعاد شناختی این هنر افزود: تئاتر محرکی قدرتمند برای تقویت تخیل و پرسشگری است، مخاطب کودک هنگام تماشای نمایش، تنها به یک دریافت کننده منفعل تبدیل نمی شود، بلکه پا به پای شخصیت ها پیش می رود، درباره تصمیم های آنان می اندیشد و با طرح پرسش هایی نظیر اگر من جای او بودم چه می کردم؟ ذهن خود را به چالش می کشد تا این فرآیند، تماشاگری منفعل را به مخاطبی فعال، تحلیل گر و اندیشمند بدل سازد. وی همچنین یادآور شد که صحنه نمایش بستر مناسبی برای بالابردن ضریب خلاقیت است، جایی که یک دکور ساده می تواند به جنگلی دورافتاده، قصری باشکوه یا سیاره ای ناشناخته مبدل شود و به کودک می آموزد که جهان را به چارچوب آنچه می بیند محدود نکند.

مدیر مؤسسه هنری تئاتر جوان جنوب در ادامه به تشریح تأثیرات این هنر بر حوزه رشد عاطفی و هوش هیجانی پرداخت و گفت که اثرگذاری تئاتر در این بخش کمتر از ابعاد فکری آن نیست، زیرا تماشای تجربیاتی چون شادی، غم، ترس، دوستی و مواجهه با چالش های مختلف شخصیت ها، طیف وسیعی از عواطف را به کودک می شناساند. نظری تصریح کرد که این هم زیستی نمایشی، همدلی را در وجود کودک تقویت می کند تا او بیاموزد برای لحظاتی از زاویه دید دیگری به جهان بنگرد و شرایط هم نوعان خود را درک کند، مهارتی بنیادین که روابط اجتماعی او را در خانواده و جامعه شکل می دهد.

وی با بیان این که تئاتر فضایی امن برای مواجهه با ترس ها و بحران های فردی فراهم می کند، اضافه کرد: مسائل پیچیده ای همچون تنهایی، شکست، ترس از طرد شدن یا اختلاف با دیگران، وقتی در قالب داستان های نمایشی روایت می شوند، برای کودک ملموس تر و قابل گفت وگو می گردند و او با همذات پنداری با قهرمان داستان، راهکارهای مواجهه با مشکلات را می آموزد تا پس از پرده پایانی، راحت تر بتواند احساسات خود را با والدین به اشتراک بگذارد.

این فعال فرهنگی تأکید کرد که تحقق این اهداف متعالی در گروی کیفیت آثار تولیدی است، چرا که نمایشی که صرفاً با نگاه تجاری و سرگرمیِ محض تولید شود، رسالت تربیتی خود را گم می کند و اثر ارزشمند زمانی شکل می گیرد که علاوه بر جذابیت بصری و روایی، حرمت جهان ذهنی کودک را حفظ کرده و بستری برای مشارکت و اندیشه ورزی فراهم سازد.

نظری در بخش دیگری از سخنان خود خاطرنشان کرد: بردن کودک به تئاتر، خرید چند ساعت سرگرمی ساده نیست، بلکه سرمایه گذاری استراتژیکی برای شکل گرفتن نگاهی انسانی تر، عمیق تر و خلاقانه تر به زندگی است؛ شاید جزئیات یک نمایش در ذهن کودک کمرنگ شود، اما اثرگذاری عاطفی و تجربه های فکری آن تا سال ها در ساختار شخصیتی او جاری خواهد ماند.

وی در پایان با اشاره به چالش های پیش روی اهالی هنر تصریح کرد: امروز هنرمندان متعهد مسجدسلیمانی در عرصه نمایش، بیش از هر زمان دیگری نیازمند حمایت و همراهی جامعه و مسئولان اند، این حمایت، نه صرفاً به خاطر دستگیری از هنر، بلکه به پاس فرصت مغتنمی است که برای فرزندان این دیار در جهت کسب تجربیات نوین و رشد متوازن فکری، عاطفی و اجتماعی فراهم می سازند، چرا که کودکان امروز، بی شک سازندگان فردای روشن و توسعه یافته مسجدسلیمان اند.