\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n پرش به محتوای اصلی
خانه›مسجدسلیمان›شناسنامه تاریخی گلگیر زیر تیغ ماشین‌آلات کارخانه سیمان، مطالبه ورود و برخورد نهادهای نظارتی/ چه کسی پاسخ‌گوی آسیب به آثار پنج‌هزارساله گلگیر است؟
گزارش خبری

شناسنامه تاریخی گلگیر زیر تیغ ماشین‌آلات کارخانه سیمان، مطالبه ورود و برخورد نهادهای نظارتی/ چه کسی پاسخ‌گوی آسیب به آثار پنج‌هزارساله گلگیر است؟

روزسه‌شنبه تاریخ۲۶ آبان ۱۴۰۵ ساعت۰۶:۴۶ کد خبرA2-012152 مطالعه4 دقیقه منبعرویش زاگرس نویسندهadmin
لید خبرسعید مرادی: آن چه در اواخر شهریورماه امسال در قلب منطقه باستانی گلگیر و در محدوده فعالیت های معدنی کارخانه سیمان کارون رخ داد، صرفاً یک کشف تصادفی نیست، بلکه یک فاجعه تمدنی و نشانی از تقابل ویرانگر صنعت با هویت تاریخی این مرز و بوم است. برخورد تیغ بیل های مکانیکی با آثاری که قدمت آن ها به پنج هزار سال پیش (هزاره های کهن تاریخ ایران) می رسد، در حالی رخ داده که پیش از این نیز زنگ های خطر برای این منطقه به صدا درآمده بود. مدتی پیش، ورود حفاران غیرمجاز به همین منطقه و کشف و ضبط مقداری از اشیای تاریخی توسط اداره میراث فرهنگی، بر حساسیت بالای باستان شناسی این نقطه صحه گذاشته بود. اما جای پرسش است که چرا با وجود این سوابق و با وجود سه بار اخطار کتبی و رسمی میراث فرهنگی به کارخانه سیمان، چرخ ماشین آلات سنگین همچنان بر پیکره این تاریخ پنج هزارساله چرخیده است؟ این لجاجت عملیاتی یا بی توجهی محض به قانون، ابعادی فراتر از یک تخلف اداری دارد و ورود مستقیم و بدون اغماض دستگاه های امنیتی و نهادهای نظارتی را برای بررسی این نادیده انگاری ها الزامی می کند.

آروان خبر/سعید مرادی: آن چه در اواخر شهریورماه امسال در قلب منطقه باستانی گلگیر و در محدوده فعالیت های معدنی کارخانه سیمان کارون رخ داد، صرفاً یک کشف تصادفی نیست، بلکه یک فاجعه تمدنی و نشانی از تقابل ویرانگر صنعت با هویت تاریخی این مرز و بوم است. برخورد تیغ بیل های مکانیکی با آثاری که قدمت آن ها به پنج هزار سال پیش (هزاره های کهن تاریخ ایران) می رسد، در حالی رخ داده که پیش از این نیز زنگ های خطر برای این منطقه به صدا درآمده بود. مدتی پیش، ورود حفاران غیرمجاز به همین منطقه و کشف و ضبط مقداری از اشیای تاریخی توسط اداره میراث فرهنگی، بر حساسیت بالای باستان شناسی این نقطه صحه گذاشته بود. اما جای پرسش است که چرا با وجود این سوابق و با وجود سه بار اخطار کتبی و رسمی میراث فرهنگی به کارخانه سیمان، چرخ ماشین آلات سنگین همچنان بر پیکره این تاریخ پنج هزارساله چرخیده است؟ این لجاجت عملیاتی یا بی توجهی محض به قانون، ابعادی فراتر از یک تخلف اداری دارد و ورود مستقیم و بدون اغماض دستگاه های امنیتی و نهادهای نظارتی را برای بررسی این نادیده انگاری ها الزامی می کند.

در این میان، نقش مدعی العموم در قامت حافظ حقوق عامه و میراث ملی تجلی یافت، جایی که فرزاد داودی، دادستان عمومی و انقلاب مسجدسلیمان، با قاطعیت دستور توقف عملیات را صادر و هرگونه فعالیت را منوط به تاییدیه کتبی میراث فرهنگی کرد. اما سوال اساسی این است در منطقه ای که پیش از این جولانگاه سودجویان و حفاران غیرمجاز بوده، چه تضمینی وجود دارد که گنجینه های دیگری از این مرز و بوم به یغما نرفته باشد؟ ضرورت دارد ابعاد امنیتی این پرونده به دقت واکاوی شود تا مشخص گردد آیا در سایه غفلت یا تغافل مسئولان ذی ربط، راه برای خروج اشیای احتمالی هموار شده است یا خیر.

ایوب سلطانی، رئیس اداره میراث فرهنگی مسجدسلیمان، ضمن تایید ثبت ۶۰ قلم شیء تاریخی و تخریب بخشی از آثار توسط لودرهای کارخانه سیمان، مدعی شده است که حفاری ها ۱۲۵ متر خارج از محدوده قانونی مجوز انجام شده است. این ادعا، اگر با واقعیت تطبیق داشته باشد، تیر خلاصی بر ادعای خطای سهوی است و نشان دهنده یک دست اندازی آشکار به اراضی ملی و تاریخی است. از سوی دیگر، موضوع پیوست فرهنگی که اکنون به عنوان یک راهکار مطرح می شود، خود جای نقد جدی دارد. چرا کارخانه سیمان کارون پس از سال ها فعالیت و با وجود درآمدهای کلان از منابع این منطقه، تاکنون از اجرای مطالعات باستان شناسی و پیوست فرهنگی سر باز زده است؟ و چرا اداره میراث فرهنگی به عنوان نهاد متولی تاکنون با ابزارهای قانونی و قضایی مانع از ادامه فعالیت در نقطه ای نشد که نسبت به آن سه بار هشدار کتبی داده بود؟

اکنون پایگاه خبری آروان خبر در مقام پرسشگری از طرف افکار عمومی، سوالات صریح و تندی را با مسئولان در میان می گذارد: آقای سلطانی، به عنوان متولی میراث فرهنگی اعلام کند دقیقاً چه زمانی طرح پیوست فرهنگی به صورت عملیاتی آغاز می شود و ضمانت اجرایی آن برای واحدی که تاکنون به اخطارها بی توجه بوده چیست؟ از مدیران کارخانه سیمان کارون نیز باید پرسید: با کدام پشتوانه قانونی، فراتر از محدوده مجوز خود اقدام به حفاری کرده و شناسنامه پنج هزارساله این مردم را زیر چرخ های صنعت له کرده اید؟ چرا پیوست فرهنگی که حق قانونی این منطقه است، تاکنون نادیده گرفته شده و آیا اساساً اراده ای برای جبران خسارت های معنوی و تاریخی وارد شده در این مجموعه وجود دارد؟

این پرونده نباید در پیچ و خم بروکراسی اداری یا با پرداخت هزینه های ناچیز تحت عنوان مرمت، مختومه شود. ورود دستگاه های نظارتی برای بررسی ترک فعل های احتمالی و نتیجه بررسی مسببین تخریب کمترین انتظار مردم مسجدسلیمان است. گلگیر، نه یک معدن سیمان، بلکه یک شناسنامه جهانی است که حفاظت از آن نیازمند نظارت امنیتی هوشمندانه و برخورد قضایی پشیمان کننده با هرگونه دست اندازی به حریم آن است. آروان خبر تا دریافت پاسخ های مستدل و آغاز واقعی مطالعات سیستماتیک باستان شناسی، این موضوع را از مراجع عالی نظارتی پیگیری خواهد کرد.

نویسنده
نویسنده خبر

admin

عضو تحریریه و تولیدکننده محتوای خبری.

گفت‌وگوی مخاطبان

دیدگاه‌ها

0 دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه شما پس از بررسی منتشر خواهد شد.